اولین روز کاری آقای شهابی، چندان آسان نبود. حیطه‌ای که به آن وارد شده بود، با روحیاتش هیچ سنخیتی نداشت.

گردن‌آویزش خیلی می‌ارزید. شاید قد یه خونه توی سعادت‌آباد. آویزش گل رزی بود اندازه‌ی کف دست با دوتا جواهر قیمتی

  خانه‌ی جدید بزرگ و دلباز بود. مادر می‌خواست خانه را به همه نشان بدهد. در این بیست سال مستاجری

هیچ چیز سرجایش بند نبود. همه‌چیز مغشوش و درهم و برهم و در حاله‌ای از ابهام بود. مادر بی‌حوصله کنار

  نگرانی‌اش را از اوضاع مملکت پنهان کرده بود و به خیالش زن و بچه‌اش متوجه نبودند که چه رنجی