هجدهمین ایده از صد و یک ایده توسعه فردی

پرونده کارهای نیمه تمام را ببندید.

اتمام کار با شادی همراه است.

 کارهای نیمه تمام، انرژی ذهنی زیادی را از ما می گیرند. کاری را شروع کرده ایم اما برای اتمام آن زمانی را تعیین نکرده ایم.

برای همه ما پیش آ مده است که در حین انجام کاری به بن بست  می رسیم و دیگر راه حلی به ذهنمان نمی رسد. ضمیرناخودآگاهمان، کارهای سخت را دوست ندارد و ترجیح می دهد به انجام کارهایی روی بیاورد که سهل تر و آسان تر است. بنابراین کار را رها می کنیم و کار دیگری را شروع می کنیم. اما همیشه جایی در ذهنمان به آن کار فکر می کنیم و از اینکه نتوانسته ایم، آن را به اتمام برسانیم، عذاب وجدان داریم و احساس ضعیف بودن چنان یقه مان را می گیرد که هر آن ممکن است خفه شویم.

کارهای نیمه تمام، باعث عدم تمرکز و استرس هم می شوند. جایی در اعماق ذهنمان همیشه به آن کار نیمه تمام فکر می کنیم. انجام یک کار حتی به صورت بد، بهتر از پروژه و کاری  است که هیچ وقت تمام نمی شود. برای اینکه از دست این خوره انرژی راحت شوید هر طوری هست پرونده کار نیمه تمامتان را ببندید. حتی اگر آنطوری که باید مطلوب نباشد.

جیمز بالدوین در مورد یک کار نیمه تمام در نویسندگی می گوید:«یا این کتاب را تمام کن، یا بمیر. شما باید آن را بنویسید». این تندی و صراحت در کلام نشان دهنده این است که نباید هیچ کار نیمه تمامی داشته باشید.

 در دوران دانشجویی باید پایان نامه مان را تمام می کردیم. برای اتمام این پایان نامه مدتی بود که دور از خانواده در شهر دیگری اقامت داشتیم. موعد تحویل اتاقمان در خوابگاه دانشجویی سر رسیده بود و ما ناچارا آن تسویه کرده بودیم. در خانه دانشجویی یکی از دوستان مان مانده بودیم. با اینکه دوستمان خیلی خوب بود ولی احساس مزاحمت داشتیم و دلمان می خواست هرچه زودتر کار را به سرانجام برسانیم. با اینکه می دانستیم به پروژه های دوره لیسانس اگر خیلی خاص نباشد، چندان اهمیتی داده نمی شود اما اصرار داشتیم که کار را به نحو احسنت انجام بدهیم. هر روز یکی از ایرادهایش را بر طرف می کردیم و آخر شب ایراد دیگری سرباز می کرد. دلتنگی برای خانواده و ماندن در وضعیتی که هیچ تفریحی نداشتیم، حسابی قوای اراده مان را به تحلیل برده بود. با این حال بی وقفه روی پروژه ای که ایده جدیدی هم نبود و با نقشه ی قدیمی که در دسترس داشتیم و تقریبا بی ارزش به حساب می آمد، کار می کردیم. دوستم در انجام آن پروژه مصمم تر بود، اما من استقامت کمتری داشتم وبه محض رسیدن به مشکلات کار، به هر دری می زدم تا از آن پروژه رها شوم. ساعت ها وقتم را با چت کردن وپیامک دادن تلف می کردم تا دیگر سر آن پروژه برنگردم. هر روز صبح فکر می کردم که این آخرین روزی است که روی پروژه متمرکز می شویم و بعد تمامش می کنیم. اما چون اصرار داشتم که از انجامش تفره بروم کار پیش نمی رفت.

آن پروژه بالاخره به همت دوستم تمام شد و بعد از ارائه پایان نامه به یکباره احساس خوشبختی و رها شدن به من دست داد. تمام خستگی ذهنی از بین رفته بود و من با اسودگی به خانه برگشتم.

من بهرحال برای گرفتن نمره باید آن کار را انجام می دادم. اما اگر آن روزها دانش این را داشتم که با طفره رفتن از انجام کار، هیچ مشکلی از من حل نمی شود و بیشتر خودم را خسته می کنم تمام انرژی ام را برای به پایان رساندنش می گذاشتم و قطعا خیلی زودتر کار را به سرانجام می رسید. ذهن من هم خسته و رنجور نمی شد.

ضربه ای که من از آن خستگی روحی خوردم این بود که دیگر هیچ پروژه برنامه نویسی را قبول نکردم و برای همیشه از رشته تحصیلی ام کناره گرفتم.

بگذارید با خودم و شما صادق باشم آن پروژه را من به انتها نرساندم. بلکه دوستم بود که به پایان رساند و هنوز جایی در ذهنم آن پروژه باز مانده و از من یک فرد ضعیف با عدم اعتماد به نفس ساخته بود که دیگر جرات این را نداشتم که پروژه دیگری را قبول کنم. بنابراین نیمه کاره ماندن کارها علاوه بر بار سنگینی که بر ذهنمان می گذارد، اعتماد به نفس و عزت نفس ما را هم نشانه می گیرد و نداشتن این دو مورد باعث می شود که نتوانیم در سایر کارها موفق باشیم و همیشه حس یک بازنده ترسو را داریم.

برای نوشتن این کتاب هم یک وقفه پیش آمده بود اما برای خودم بازه زمانی تعیین کردم و کار سختم را به یک خرده عادت تبدیل کردم. حالا من روزی دوساعت، روی کتابم کار می کنم. از آسمان سنگ هم ببارد، همیشه صبح زود پشت کامپیوترم می نشینم و روی کتابم کار می کنم. گاهی کار کند پیش می رود اما روز بعدش جبران می شود و با سرعت بیشتری به جلو حرکت می کند و در حین نوشتن کتابم، مرتب بخش هایی از آن را منتشر می کنم. با مشکلات زیادی در حین نوشتن کتاب دست و پنجه نرم می کنم اما به خودم قول داده ام که دیگر هیچ پرونده ای را نیمه کاره رها نکنم.

نوشته شده توسط لیلا علی قلی زاده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.