یازدهمین ایده از صد و یک ایده توسعه فردی

کلمه می دانم را فراموش کنید

سال ها پیش، در نوجوانی، به چند نفر به طور خصوصی درس می دادم. قرارمان  بر این بود که چند مبحث ریاضی را که کمی در آن تسلط داشتم به آنها آموزش دهم. یکی از شاگردان به شدت در کلاس درس مطیع و آرام به نظر می رسید و هربار که درباره نحوه و کیفیت یادگیری اش از او سوال می پرسیدم،او جواب میداد بله می دانم. من بر اساس گفته او به سادگی از آن مطلب، با توجه به اینکه تجربه اول تدریسم بود، عبور می کردم. اما شاگرد دیگر مرتب سوال می پرسید تا اندازه ای که من را کلافه کرده بود و من مجبور بودم یک مطلب را چندین بار آموزش دهم. در پایان شاگرد دوم نمرات خوبی در امتحان ریاضی کسب کرد اما شاگرد اول متاسفانه تنها نمره قبولی را آورد.

کلمه می دانم تمام چاکراه های یادگیری را می بندد. شما برای چیزی که می دانید هیچ تلاشی نمی کنید که آن را عمیقا یاد بگیرید. اما اگر به مطلبی که می دانید، طوری نگاه کنید که انگار هیچ نمی دانید و برای بار اول است که آن را می شنوید، با دقت بیشتری به مطلب گوش می دهید و ممکن است چیزهایی را متوجه بشوید که قبلا نمی دانستید. در واقع یادگیریتان عمیق تر می شود.

برای یادگرفتن مطلب، اشتیاق یک کودک را داشته باشید و با عمق وجودتان راجع به چرایی و چگونگی سوال بپرسید تا یادگیریتان عمیق شود. خودتان را با کلمه می دانم و بلدم گول نزنید. درست در لحظه ای که فکر می کنید، بلد هستید، اگر مطلبی را کمی بپیچانند و از شما بپرسند، از جواب دادن به آن در می مانید.

نوشته شده توسط لیلا علی قلی زاده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.