ورزش ذهنی و چالش نوشتن دویست روز مقاله

ورزش ذهنی و چالش نوشتن دویست روز مقاله

حتماً شما هم شنیدین که میگن عقل سالم در بدن سالم. این ضرب المثل یک ضرب المثل دوسویه هست. یعنی چی؟ یعنی از هر دو طرف صادق است؛ اما من در این مطلب فقط یک سمتش رو بررسی می‌کنم.

داشتن بدن سالم در گرو ذهن سالم

اگه می‌خواهین بدن سالمی داشته باشین، باید ذهن سالمی هم داشته باشین. خیلی از افراد با پا گذاشتن به مرز پیری، دچار زوال عقل می‌شن و خیلی چیزها رو فراموش می‌کنن. در این مواقع هست که خانواده‌هاشون برای اینکه اون‌ها به مشکلات دیگه‌ای برنخورن، اونا رو از انجام خیلی کارها معاف می‌کنن و اینجوری می‌شه که بعد مدتی بیماری‌های جسمی هم به خاطر عدم تحرک به سراغشون میاد.

سال‌ها پیش یک مطلبی درباره‌ی دکتر حسابی خوندم که برام جالب بود. دکتر حسابی در سال‌های آخر عمرشون به یادگیری یک زبان جدید مشغول شده بودن. اون موقع نمی‌دنستم که چرا باید در اون سن و سال بخوان زبان تازه‌ای رو یاد بگیرن؛ اما بعدها فهمیدم که با این کار می‌خواستن ذهن خودشون رو فعال نگه دارن.

فعال نگه داشتن ذهن راز سلامت ذهن

اگه ما بتونیم ذهنمون رو فعال نگه داریم، آلزایمر و زوال عقل دیرتر به سراغمون میاد. پیشوایان دینی ما در این رابطه به خوندن قرآن و حفظ آیه‌های اون توصیه فراوان کرده‌اند.

اما راه‌های دیگه‌ای هم برای فعال نگه داشتن ذهن وجود داره که می‌تونیم به این موارد اشاره کنیم:

  • خواندن کتاب
  • خواندن روزنامه
  • حل کردن جدول
  • حل کردن انواع معماها
  • یادگیری یک مهارت جدید
  • یادگیری یک زبان جدید
  • به چالش کشیدن خودتون با انجام کارهای سخت

این قسمت به مرور زمان به روز می‌شه.

چالش دویست روز مقاله نویسی

امروز دوازدهم خرداد ۱۴۰۱ با خوندن مطلبی در اینستاگرام از یک تولید کننده محتوا، تصمیم گرفتم که در چالش نوشتن دویست روز مقاله شرکت کنم. این چالش با توجه به حجم کارهایی که داشتم در نگاه اول، برام یک چالش وحشتناک به حساب می‌اومد؛ اما از اونجایی که مدتی می‌شد که احساس کسالت ‌می‌کردم فکر کردم شاید با فعال نگه داشتن ذهنم بتونم دوباره اون توانایی‌های قبل رو به دست بیارم؛ برای همین با وجود مقاومت ذهنی قبول کردم که در این چالش شرکت کنم؛ اما یک بند دیگه رو هم خودم به این چالش اضافه کردم. اون بند این بود که در تمام این دویست روز مقاله‌هام رو به صورت خودمونی بنویسم؛ همچنین تمام سعی‌ام رو بکنم که از میون تجربه‌های شخصیم باشه و مقاله آکادمیک ننویسم که برای مخاطب عام ساده و قابل فهم باشه.

چه جوری می‌شه در این چالش شرکت کرد؟

حالا شما هم اگه میخواهین به این چالش بپیوندین کافیه دوتا شرط رو رعایت کنین:

  1. هر روز مقاله بنویسین و منتشرش کنین
  2. این مقاله‌ها کمتر از ۵۰۰ کلمه نباشه.

حالا این سؤال پیش میاد که چرا باید در این چالش شرکت کنین؟

مزایای شرکت در این چالش چیست؟

شرکت در این چالش مزایای زیادی داره. چندتایی از این مزایا رو من اینجا میارم. اگه بعدها هم در حین انجام چالش به مزیت‌های دیگه‌ای برخوردم اونا رو به این بخش اضافه می‌کنم. اگه شما هم چیزی به ذهنتون رسید، حتما در بخش نظرات اعلام کنین که همه رو اینجا اضافه کنم.

این مزیت‌ها عبارت‌اند از:

  1. بعد از ۲۰۰ روز حداقل صدهزار کلمه در فضای وب منتشر کردین
  2. وبلاگتون هر روز به روز شده که برای دیده شدن وبلاگتون و گزینه‌های مربوط به سئو این کار عالیه.
  3. یک تولید کننده حرفه‌ای محتوا شدین.
  4. برای نوشتن به صورت مستمر، نیاز دارین که مرتب مطالعه کنین، پس دانشتون هم افزایش پیدا می‌کنه
  5. مهارت‌های مقاله نویسی‌تون هم بهبود پیدا می‎کنه.
  6. سرعت تایپ کردنتون هم بالا میره.
  7. در مسیر نوشتن، گاهی درباره موضوعات قبلی که نوشتید، به نتایج تازه‌ای می‌رسید که می‌توانید دائم مطالب قبلی وبلاگتون رو به روز نگه دارید.
  8. و مهم‎ترین مزیت این است که: ذهنتون فعال می‌مونه و در نتیجه جسمتون هم سالم‌تر است.

سخن آخر

در پایان باید بدونید که هر کاری که بتونه ذهن شما رو فعال نگه داره برای سلامت ذهنتون خوبه و پیشنهاد من این است که برای فعال نگه داشتن ذهنتون، خودتون رو به چالش بکشین.

نوشته شده توسط لیلا علی قلی زاده

6 دیدگاه در “ورزش ذهنی و چالش نوشتن دویست روز مقاله

  • خرداد ۱۲, ۱۴۰۱ در ۲:۲۵ ب.ظ
    Permalink

    از سرعت عمل شما خیلی لذت بردم که به محض اعلام تا انجام دادنش فرصت نمی دید که ذهن دچار تنبلی بشه و سریع ایده رو پیاده سازی می کنید.
    دستاوردهای اجرای این چالش رو که گفتید چقدر مسمم تر شدم که یک لحظه هم از این مسیر کوتاه نیام.

    پاسخ دادن
    • خرداد ۱۲, ۱۴۰۱ در ۳:۵۷ ب.ظ
      Permalink

      اگه مکث میکردم یا فراموشش میکردم یا اینکه ذهنم بهونه های زیادی می اورد . این چالش پر از یادگیری هم عست پس برای انجامش مصمم هستم

      پاسخ دادن
  • خرداد ۱۲, ۱۴۰۱ در ۳:۵۸ ب.ظ
    Permalink

    سلام. چقدر خوب شد که شما اینقدر سریع دست به کار شدین. زنده باشین. از خودمونی نوشتن متن خیلی خوشم اومد و خیلی هم کار خوبی می کنید. کمترین مزیت این وار هست که دویست روز پشت سر هم می نویسیم و ماهیچه های نویسندگیمون قوی میشه مثل کسی که عین این دویست روز رو رفته باشگاه و روی عضلاتش کار کرده. مطمئنم که اتفاق های خوبی ازدل این چالش دسته جمعی بیرون میاد.

    پاسخ دادن
    • خرداد ۱۳, ۱۴۰۱ در ۴:۰۹ ق.ظ
      Permalink

      صبا جان خیلی ممنون که زحمت کشیدی و مطلب من رو تا آخر خوندی. راست می‌گی ماهیچه‌های نویسندگیمون قوی می‌شه. و ممنونم به خاطر پیشنهادت خوبت

      پاسخ دادن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.